Nie rozumiem jak mógł powstać taki temat... Przecież harcerstwo ma nas wzmocnić, przekonać do jeszcze lepszej pracy działania, a tu takie opisy i mysli związane z odejśćiem... Co mi dało harcerstwo ?? Życie !! Wszystko co mam w życiu, wszystkich ludzi których znam, wszystko czego się nauczyłem, to wszystko jakim się człowiekiem stałem jest przez harcerstwo. Gdyby nie one to nie wiem kim bym był teraz gdzie bym był, wiem jedno byłyby to marnotrawione chwile. W harcerstwie jestem prawie 10 lat, a zuchem nie byłem, i też nie jestem jeszcze taki stary. Harcerstwo dało mi takie zainteresowania jak ratownictwo medyczne, język migowy, alpinistyka, spadochroniarstwo. Gdyby nie harcerstwo nie wyjechałbym w wiele miejsc, wielu miejsc bym nie poznał, wielu ludzi bym nie znał. Dzięki niemu zwiedziłem już prawie całą Polskę, a też nie tylko Polskę. Daje mi fanatastyczną zabawę, nigdy nie zapomnę takich zabaw jak słoneczko, słoń, bum kali kali, stary abraham, takich okrzyków jak tyc tyc, PKP - można by tego wymieniać i wymieniać. Dzięki jedności jaką daje nam harcerstwo możemy zmienić świat!! Tak cały świat!! Jeśli uda nam się zmienić choćby jedną osobę przez nasze działanie harceskie to znaczy że zmieniliśmy cząstkę świata bo każdy z nas jest cząstką świata. Jeśli dobrze tą osobą pokierujemy to ona zmieni kolejną a ona jeszcze kolejną i tak wkońcu uda się nam wszystkich zmienić. Harcerstwo daje mi ogromną satysfkację z tego co robię. Kiedyś usłyszałem od harcerki ode mnie z drużyny że jestem dla niej autorytetem, albo słowa że fajnie jest mieć kogoś takiego jak ja. To wszystko osiągnąlem tylko dzięki hacrerstwu. Też mieży innymi dlatego jesteśmy tu, by kierować innymi, by pomagać tym wszystkim ludzoim w lepszy świat. Harcerstwo to moje życie, moja pasja, moje powietrze którym codziennie oddycham. Nie wyobrażam sobie jakby mogło wyglądac moje życie gdyby harcerstwo nie istniało. Dlatego tak bardzo obawiam się zmian które nadchodzą. Przyjdzie nam Kodeks Instruktorski, a Prawo Harcerskie nie ulegnie zmienie. Z roku na rok jest coraz mniej osób w Związku. Właśnie dlatego powinniśmy tym bardziej siebie wspierać pomagać sobie i dążyć do tak ważnych celów jakie nam daje skauting, dążyć do cełów któe nam wyznaczył Baden-Powell. Pozostawić świat troszeczkę lepszym niż go się zastało. Jeśli harcerstwo przestanie istnieć to ja będę ostatnią osobą, która cały czas będzie działać!!!

Harcerstwo to moje życie...
Harcerstwo to moja pasja...
Harcerstwo to powietrze którym oddycham...
Harcerstwo to służba, którą każdego dnia spełniam...
Harcerstwo to każdy dzień mojego życia...
Każda minuta...
Każda chwila...

Z Harcerskim pozdrowieniem
             Czuwaj
   pwd. Jacek Pieczyński

Ostatnio edytowany przez homarek (04-06-2007 06:50:38)

Iguanko, wiem to wszystko, jestem w hufcu któremu groziło rozwiązanie jeszcze jakiś czas temu. Mamy duże problemy w hufcu, a co do instruktorów którzy odchodzą zaraz po Zobowiązaniu to zrobił tak choćby mój brat. Wiem, jak jest ciężko, ale też wydaje mi się że skoro ktoś chce odejść to niech nie afiszuje sie z tym jakby było to nie wiem co, tym bardziej w momencie kiedy mamy ogromne braki w Związku, a takie podejście może pociągnąc za sobą kolejne osoby. Powinniśmy tym bardziej o to wszystko walczyć. Tym bardziej chcieć działać, walczyć o to wszystko, o każdego pojedynczego hacrerza. Co do braku możliwości spowodowanych innymi osobami wydaje mi się ze jak się bardzo chce to naprawdę można, należy poszukać osób które pomogą Tobie w tym czy w innym. Wiele rzeczy też można zrobić samemu, zorientować się co i jak się robi. Jeśli inni ludzie zobaczą jak Ty działasz, ile wkładasz w to serca i będzie to się udawało to możliwe że pójdą za Tobą, bo znów uwierzą ze może być super, ze jeszcze nic straconego. Że można...

Piszesz o czekaniu na Zobowiązanie, na okres próbny itd. Ale powiedz mi czy to (to zabrzmi jak absurd) ale czy to ma jakieś znaczenie?? Czy to ma znaczenie czy masz już tą podkładkę czy nie?? Czy drużyna zamknęła okres próbny?? Ważne jest to co mamy w sercu, to co czynimy, jak działamy. Bo jak drużyna będzie fajnie działać dzieciaki będą zadowolone to nie odejdziesz tylko tym bardziej będziesz cierpliwa, tym bardziej będziesz walczyć o zamknięcie okresu. Drużyna może działać super, potem każdy poszczególny instruktor czy nawet nie koniecznie instruktor może zrobić coś dla społeczności hufca. Dla kilku drużyn. Wtedy można dostrzec pojedyncze osoby jak działają i wyszukać wśród nich współtowarzysza, w czynieniu tego co być powinno. Również jako instruktor możesz starać się członkowstwo w jakimś zespole hufcowym, a tam masz juz o wiele większe możliwości. Możesz się pokazać, wyrazić własne zdanie. Można zmienić wtedy wiele rzeczy, wystarczy trochę chęci, smiałości i po prostu się nie poddawać...

Nie potępiam, to ich decyzja, ich wybór, jednak żal mam w sercu gdy odchodzi każdy kolejny harcerz...

Ostatnio edytowany przez homarek (04-06-2007 09:55:16)

" Harcerstwo to nie jest coś co robimy, ale czym się jest"

Dla mnie harcerstwo jest całym życiem, najpiękniejszą rzeczą jakiej doświadczyłam. Jestem w najlepszym zastępie świata, w świetnej drużynie. Jestem od 4 lat, to według mnie nie jest dużo, ale z tego co wiem to sie zmieniłam. N?igdy w żuci nie zostawiła bym tego. Zwłaszcza jak przypomne sobie te piękne chwile z przyjaciółmi, to przyżeczenie o 2.00 w grudniu 2 lata temu, tą służbe, ciągłą prace nad sobą... I co że czasem coś nie wychodziło(może nawet troche częściej niż czasem ale właśnie w harcerstwie nauczyłam sie wytrwałości w dążeniu do celów, do ideałów. I mam nadzieje że będę mogła trwać w tym harcerskim życiu do końca.

Cebab napisał:

ale harcerstwo to za mało dla mnie, czuję że nie wypełnia mnie całkiem, mam na oku, troszkę inne cele

Jakie, można wiedzieć?

Więc co mi dało harcerstwo. Hmm... Dzięki niemu nauczyłam się pracy w grupie i umiejętności przywódczych xD. Dało mi wspaniałych znajomych i poczucie, że robię coś dobrego dla innych. Wychowuję...
A co ja dałam? Siebie. Po prostu.
Miałam rok przerwy w harcerstwie. Wróciłam we wrześniu zeszłego roku.
Musiałam sobie zrobić przerwę, bo wypaliłam się. Musiałam dać sobie wolne, by wrócić z nowymi siłami. Podobno każdy przeżywa moment kryzysowy. Mam nadzieję, że najgorsze już za mną.
No i właśnie się dowiedziałam, że zostałam przyjęta na kurs drużynowych i zobaczymy jak to będzie. Wiedzę mam zerową, gdyż drużynowy nigdy nie robił nic 'edukującego' nas w sposób, jakiego wymagają na tego typu kursach. Mieliśmy ognisko, kiełbaski itp. Tylko ja starałam się jakoś ludzi edukować, nie mając zbytniej wiedzy. Mam jednak nadzieję, że kurs mnie czegoś nauczy i, że go zdam! I, że da mi na tyle dużą umiejętnośc prowadzenia drużyny, że gdy ją przejmę, będę umiała ją utrzymać i jeszcze ROZWIJAĆ.
Przepraszam. Trochę odbiegłam od tematu.

Mnie harcerstwo nauczyło walczyć. Walczyć z przeciwnościami losu, zarówno w "świecie harcerskim" jak i w "normalnym", choć to naprawdę jeden świat. :-) Nauczyło mnie iść z podniesioną głową mimo tego, że los sypie piaskiem w oczy. I jeszcze nauczyło mnie czekać.

Dzięki harcerstwu wybrałam taki a nie inny kierunek studiów - pedagogikę, co było chyba moim najlepszym wyborem życiowym.

Dzięki harcerstwu mam najlepszych przyjaciół na świecie i przyjaciół na całym świecie. :-) Należę do największej rodziny, harcerskiej rodziny.

O wspaniałych chwilach nie wspomnę, bo ich jest wiele.

Dało mi jeszcze te cudowne, jedyne w swoim rodzaju śpiewanki na kursie drużynowych, których nie zapomną do końca życia.

Dało mi poezję, muzykę.

Pozwoliło mi się stać lepszym człowiekiem.

I tak już całkiem na marginesie - mojego cudownego mężczyznę. :-)