Aha no rozumiem, ale ja też jestem 4 lata

Czy harcerz przyswoi sobie wiedz e harcerską nie zależy tylko od Drużynowego, ale też od nastawienia samego harcerza...

Rzeczywiście przyrzeczenie nie jest nagrodą za całokształt życia, jest to nagroda za dobrą pracę, motywacja, i pokazanie że cała czyjaś praca jest tak ważna że zasługuje na najważniejsze odznaczenie w ZHP.

A może drużynowy powinien poczekać troche z przyrzeczeniem. W pół roku  nie zawsze się da człowieka poznać. Ktoś może wykuć na pamięć co to krzyż, przyrzeczenie a nie może mieć to dla niego żadnej wartości. Krzyż może być dla niego "kawałkiem ładnie wykończonej blaszki"  a przyrzeczenie słowami które mówił kiedyś tam przy jakimś tam ogniu. I co to przyrzeczenie po takim czasie da?? Trzeba poznać harcerza zanim mu się da ten krzyż. Dajmy na to ktoś chodzi regularnie na zbiórki zastępu ale nie pojawia się na zbiórkach drużyn. Drużynowy go nie zna, ale jest już pół roku, to co powinien mu dać krzyż  czy nie ?? Dalej sądzę że dla harcerza to pół roku to za mało. Nie mówie to o czekaniu 3,4 lata(chodź i takie może się przydać) ale 2 lata czegoś nauczą. Harcerstwo jest dla ludzi wytrwałych i mających swoje żelazne ideały. Taka osoba będzie dążyć do krzyża długo. Ale pierwsze musi w sobie zauważyć tego prawdziwego harcerza. Tak przynajmniej ja myśle.

Pozdrawiam. Czuwaj !!

Dobrze, może żeczywiście troche przesadzam ale według mnie powinni się krzyż przyznać w najodpowiednijszym i najmiej spodziewanym czasie. Tak krzyż harcerski jest symbolem- naszej pracy harcerskiej. I tu też się zgadzam że krzyż nie jest odznaczeniem, po głębszych przemyśleniach zgadzam się z tobą że jast oznaczeniem. Ale czasami jest przyznawany za szybko albo z musu bo ktoś jest już ten regulaminowy czas. Czekanie na krzyż powinno być całkowicie zależne od harcerza, i to czym dla niego jest też.

Ale powiem tylko że nie zawsze da sie poznać kogoś w pół roku

Ewson napisał:

Macie na myśli tylko harcerzy(10-13) czy harcerzy starszych(13-16) też? (ZHP)
Moim skromnym zdaniem w przypadku HSów 6 miesięcy powinno wystarczyć, ale z harcerzami należałoby poczekać trochę dłużej.

Tutaj nie ma reguły Druhu/Druhno, czas "zdobywania" krzyża harcerskiego jest sprawą bardzo indywidualną. Nie ważne czy harcerz jest np. HS czy po prostu harcerzem, każdy jest inny i inaczej przeżywa niektóre rzeczy... Nie ma jakieś dokładnej instrukcji jak ma postępować drużynowy, dlatego musi poznać swojego harcerza i dowiedzieć się co go motywuje do działania itd.

Moim zdaniem nie ma reguły że ktoś jest młodszy to czeka dłużej na złożenie swojego przyrzeczenia to zależy od harcerki czy harcerza czy chcą nimi być no ja bym naprzykład nie dała krzyża komuś kto tylko przychodzi na niktóre zbiórki i to jest całe jego harcerstwo bo ma 15 lat, ale harcerce/harcerzowi który jest na wszystkich wyjazdach, przychodzi na wszystkie zbiórki i chce być nim i dla niego harcerstwo to nie jest tylko bieganie po lesie ale i służba Bogu, Ojczyźnie i drugiemu człowiekowi dała bym mu krzyż chociaż ma 12 lat... ja np. mam prwie 13 lat i niedawno złorzyłam swoje przyrzeczenie a są w drużynie osoby które mają po 17 lat i są tyle samo co ja w druzynie czyli roczek I moim zdaniem u mnie przynajmniej w drużynie postawa jest brana pod uwagę

W ZHR Krzyż otrzymuje się dopiero po zamknięciu młodzika, zwykle na pierwszym obozie, czyli po 1,5 - 2 latach. Jest to wydarzenie bardzo celebrowane, znam harcerza który składał Przyrzeczenie na motolotni 400 metrów nad ziemią. nie wiem czy jest tak w ZHP ale dopuszczenie do Przyrzeczenia ogłasza się w specjalnym rozkazie. Przy czym brak Krzyża nie jest żadnym problemem w rozwoju, możesz nawet zamknąc wywiadowce bez niego.

U nas to jest tak że harcerz z Krzyżem jest ogólnie szanowany i podziwiany przez młodszych. Wcale to nie jest tak że 11 latek składający Przyrzeczenie nie jest jego świadom. Po 2 latach w harcerstwie Napewno można już dobrze się na nim poznac.

No troszkę ma Druhna racji, ale jednak od  d r u ż y n o w e g o  wiele zależy... To on jest właściwie wychowawcą i nauczycielem i to właśnie drużynowy ma jak najowocniej przekazać swoją wiedzą swoim harcerzom. Ale jeśli harcerz nie będzie chciał współpracować to faktycznie może być ciężko, ale drużynowy też musi walczyć, nie poddawać się i wychowywać małego harcerza na wielkiego człowieka... Druhna mówi, że Drużynowy nie może zmienić harcerza... No to gratuluję mojej drużynowej harcerskiej! Ooo i sobie! Tylu ludzi udało mi się wprowadzić na dobrą drogę (podczas prowadzenia zastępu ), a Druhnie Oli - mojej drużynowej - jeszcze więcej! To raczej brak chęci ze strony drużynowych, a nie nieumiejętność... Dla chcącego nic trudnego, ale fakt - na możliwość złożenia przyrzeczenia harcerskiego trzeba sobie zasłużyć i udowodnić to, że zasługujemy na miano prawdziwego harcerza.


Z resztą się zgadzam - wniosek przyjęty!

Mi sie wydaje że to nie jest patologia. Jak ktoś naprawde chce złożyć przyżeczenie to będzie się o to starał z całych sił. Jeżeli ktoś to oleje to ja bym wolała poczekać. Oczywiście nie zbyt długo bo jak coś to powinien tu wkroczyć drużynowy i nakierować harcerza ( rzecz jasna że cały czas czuwa nad tym rozwojem i w razie czego pomaga). Przykłady osób działających starających sie to wiadomo nic do zarzucenia i szybciej jednak złożą przyżeczenie. Ale niestety ja jakbym była drużynową nie dałabym krzyża osobie która nawet nie miałaby zamiaru zrozumieć prawa i przyżeczenia, i która olewałaby każdą próbe nakierowania, pomocy w znalezieniu siebie w ZHP. Jakbym takiej osobie dała krzyż to co pomyśleli by ci którzy naprawde się starali?? Się powtórzę : w największym stopniu zależy od harcerza a tagże zależy od drużynowego.

W środę jade na obóz, jak sie poszczęści to będzie przyżeczenie. Zapytam sie tych osób czy coś dało im dłuższe czekanie na krzyż i co myślą o tej sprawie. Nie wiem może ja poprostu sie tak nauczyłam i macie racje, ale wole realny przykład.

Pozdrawiam! Czuwaj!

Uważam, że:
* po pierwsze - na krzyż nie powinno czekać się zbyt długo, ale uważam, ze pół roku to stanowczo za mało... U nas w drużynie harcerskiej nie realizuje się próby harcerza, łączymy ją z beretowaniami (ale to inna bajka). Nie powinno się długo czekać z dopuszczaniem do złożenia przyrzeczenia, ponieważ tak naprawdę krzyż otwiera nam drzwi do wszystkiego... Uważam tak ponieważ dla mnie ważne są stopnie i sprawności przez co harcerze się spełniają, rozwijają.
* po drugie - uważam, że pół roku w ZHP-ie to za mało by złożyć przyrzeczenie... U nas w drużynie po pół roku dostaje się barwy drużyny - te pół roku w drużynie to jest coś takiego jak w gromadzie zbiórki pierwszego miesiąca... (Zuchole wiedzą o czym mówię ). Jest to czas kiedy harcerz może sobie przemyśleć co dalej z jego harcerstwem, jakie plany ma w kierunku drużyny, czy planuje na dłużej zagrzać sobie w niej miejsce... To jest bardzo ważny czas... Drużynowy nie pytając harcerza wie co i jak - obserwując go. My drużynowi nie powinniśmy się śpieszyć aż tak z przyrzeczeniem, ponieważ przyrzeczenie ma być krokiem, który czyni z człowieka harcerzem, a to jest bardzo ważny moment... Jeśli harcerz nawet nie potrafi wypowiedzieć roty przyrzeczenia, czy prawa harcerskiego czy jest sens dopuszczać go do złożenia przyrzeczenia? Chyba raczej nie... Jeśli czegoś nie znamy nie ma sił żeby to zrozumieć... Przyrzeczenie również jest przystanią w naszym życiu harcerskim, ale też drzwiami, które prowadzą do prawdziwego życia harcerskiego życia. Jeśli nie znamy tych drogowskazów no to... To tak jakbyśmy chcieli jeździć samochodem, a nie znalibyśmy przepisów drogowych i znaków... O wypadek nie trudno

Pierwszy raz słyszę o karcie próby na krzyż A co do samego przyżeczenia - pół roku to jak dla mnie zwykle za mało. Zwykle, bo są ludzie dla których te 6 miesięcy wystarczy. Ale dla przeciętnego harcerza ten okres to wg. mnie gdzieś między rokiem a dwoma latami, z tym że bardziej w stronę 1 niż 2-óch . Ale to wszystko sprawa indywidualna.

@zhrak - młodzik i pierwszy obóz po 1,5-2 latach? Owszem, młodzik najpóźniej na 1-szym obozie, ale to bardziej po niecałym roku - od września do lipca ;P

U mnie wygląda to nieco inaczej...

Po pierwsze - uwaga, patologia! - Krzyż jest uznaniowy. Są pewne ogólne wytyczne, z jakimi każdy jest zaznajomiony, czyli standardowe mocno poszerzone (cóż - mam wędrowników, a wiek daje dodatkowe możliwości). Jednak karta próby? Nie ma mowy. I to samo z Naramiennikiem.

Dodatkowo, w ramach ciekawostek:

Barwy drużyny: otrzymuje każdy, kto zdeklaruje chęć przynależności do drużyny i posiada mundur. Nie stosuję barw próbnych, gdyż tak naprawdę rolę "pełnych barw" przejął...

Beret: szary, największa świętość. Coś jak osobny stopień, o określonych wymaganiach technicznych spełnianych zgodnie z kartą próby a zarazem uznaniowy, w zależności od postawy i zaangażowania. Każdy ma 3 miesiące na sprostanie wymaganiom technicznym. Jeśli nie podoła, termin wydłuża się o kolejne 3 miesiące i ani dnia mniej. Potem ocena postawy i próba, zakończona uroczystym zaprzysiężeniem.

Krzyż: jak wspomniałem, patologia. Pół roku to minimum. Standard przyjęty to 9-12 miesięcy. Jak wspomniałem, próba mocno poszerzona.

Stopnie: kolejna patologia. Osoba nie posiadająca Krzyża może otworzyć próbę na dowolny stopień, nie może jednak jej zamknąć do momentu zdobycia Krzyża. W takiej sytuacji stopień przyznawany jest natychmiast po złożeniu Przyrzeczenia.

Lubię patologie, tak długo, jak się sprawdzają w działaniu.